кля́нчивший клянчивший

adjetivo

Significados

  1. que mendigaba, que suplicaba

Declinación

CasoMasculinoNeutroFemeninoPlural
Nominativoкля́нчившийкля́нчившеекля́нчившаякля́нчившие
Genitivoкля́нчившегокля́нчившегокля́нчившейкля́нчивших
Dativoкля́нчившемукля́нчившемукля́нчившейкля́нчившим
Acusativoкля́нчившего, кля́нчившийкля́нчившеекля́нчившуюкля́нчивших, кля́нчившие
Instrumentalкля́нчившимкля́нчившимкля́нчившей, кля́нчившеюкля́нчившими
Preposicionalкля́нчившемкля́нчившемкля́нчившейкля́нчивших

кля́нчить клянчить

verboimperfectivo

Significados

  1. mendigar, pedir insistentemente

Conjugación

Presente
якля́нчу
тыкля́нчишь
он / она / онокля́нчит
мыкля́нчим
выкля́нчите
оникля́нчат
Pasado
Masculinoкля́нчил
Femeninoкля́нчила
Neutroкля́нчило
Pluralкля́нчили
Imperativo
Singularкля́нчи
Pluralкля́нчите

Participios

presentepasado
Activoкля́нчащийкля́нчивший
Pasivoклянчимыйклянченный
presentepasado
Gerundiosкля́нчаклянчив, кля́нчивши

Palabras relacionadas