изгоня́ть
verboimperfectivo
Par de aspecto изгна́тьdesterrar, expulsar, exiliar; desterrar
Significados
- expulsar, desterrar
- exiliar
- expulsar
Conjugación
| Presente | |
|---|---|
| я | изгоня́ю |
| ты | изгоня́ешь |
| он / она / оно | изгоня́ет |
| мы | изгоня́ем |
| вы | изгоня́ете |
| они | изгоня́ют |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | изгоня́л |
| Femenino | изгоня́ла |
| Neutro | изгоня́ло |
| Plural | изгоня́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | изгоня́й |
| Plural | изгоня́йте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | изгоня́ющий | изгоня́вший |
| Pasivo | изгоня́емый | — |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | изгоня́я | изгоняв, изгонявши |