заточи́ть
verboperfectivo
Par de aspecto заточа́тьencarcelarзата́чиватьreafilar; afilarточи́тьafilar, amolar, tornear; fabricar al torno
Significados
- encerrar
- afilarосуществить заточку; придать, восстановить остроту́ чего-либо затупившегося
- encarcelar
- emparedar
- afilar
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | заточу́ |
| ты | зато́чишь |
| он / она / оно | зато́чит |
| мы | зато́чим |
| вы | зато́чите |
| они | зато́чат |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | заточи́л |
| Femenino | заточи́ла |
| Neutro | заточи́ло |
| Plural | заточи́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | заточи́ |
| Plural | заточи́те |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | заточи́вший |
| Pasivo | — | заточённый |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | заточи́в, заточивши |