зако́нчиться закончиться

verboperfectivo

Significados

  1. terminar, acabarse
  2. terminar

Conjugación

Futuro
язако́нчусь
тызако́нчишься
он / она / онозако́нчится
мызако́нчимся
вызако́нчитесь
онизако́нчатся
Pasado
Masculinoзако́нчился
Femeninoзако́нчилась
Neutroзако́нчилось
Pluralзако́нчились
Imperativo
Singularзако́нчись
Pluralзако́нчитесь

Participios

presentepasado
Activo—зако́нчившийся
Pasivo——
presentepasado
Gerundios—зако́нчась, зако́нчившись