заверя́ть
verboimperfectivo
Par de aspecto заве́ритьasegurar; atestiguar
Significados
- asegurar
- certificar
Conjugación
| Presente | |
|---|---|
| я | заверя́ю |
| ты | заверя́ешь |
| он / она / оно | заверя́ет |
| мы | заверя́ем |
| вы | заверя́ете |
| они | заверя́ют |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | заверя́л |
| Femenino | заверя́ла |
| Neutro | заверя́ло |
| Plural | заверя́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | заверя́й |
| Plural | заверя́йте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | заверя́ющий | заверя́вший |
| Pasivo | заверя́емый | — |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | заверя́я | заверяв, заверявши |