доучи́ть
verboperfectivo
Par de aspecto доу́чиватьterminar de aprender, completar enseñanza
Significados
- terminar de enseñar, terminar de aprender
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | доучу́ |
| ты | доу́чишь |
| он / она / оно | доу́чит |
| мы | доу́чим |
| вы | доу́чите |
| они | доу́чат |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | доучи́л |
| Femenino | доучи́ла |
| Neutro | доучи́ло |
| Plural | доучи́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | доучи́ |
| Plural | доучи́те |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | доучи́вший |
| Pasivo | — | доу́ченный |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | доучи́в, доучивши |