дисгармони́рующий дисгармонирующий

adjetivo

Significados

  1. que produce disonancia

Declinación

CasoMasculinoNeutroFemeninoPlural
Nominativoдисгармони́рующийдисгармони́рующеедисгармони́рующаядисгармони́рующие
Genitivoдисгармони́рующегодисгармони́рующегодисгармони́рующейдисгармони́рующих
Dativoдисгармони́рующемудисгармони́рующемудисгармони́рующейдисгармони́рующим
Acusativoдисгармони́рующего, дисгармони́рующийдисгармони́рующеедисгармони́рующуюдисгармони́рующих, дисгармони́рующие
Instrumentalдисгармони́рующимдисгармони́рующимдисгармони́рующей, дисгармони́рующеюдисгармони́рующими
Preposicionalдисгармони́рующемдисгармони́рующемдисгармони́рующейдисгармони́рующих

дисгармони́ровать дисгармонировать

verboimperfectivo

Significados

  1. desarmonizar

Conjugación

Presente
ядисгармони́рую
тыдисгармони́руешь
он / она / онодисгармони́рует
мыдисгармони́руем
выдисгармони́руете
онидисгармони́руют
Pasado
Masculinoдисгармони́ровал
Femeninoдисгармони́ровала
Neutroдисгармони́ровало
Pluralдисгармони́ровали
Imperativo
Singularдисгармони́руй
Pluralдисгармони́руйте

Participios

presentepasado
Activoдисгармони́рующийдисгармони́ровавший
Pasivo——
presentepasado
Gerundiosдисгармони́руядисгармонировавши