дисгармони́ровавший дисгармонировавший

adjetivo

Significados

  1. que había producido disonancia

Declinación

CasoMasculinoNeutroFemeninoPlural
Nominativoдисгармони́ровавшийдисгармони́ровавшеедисгармони́ровавшаядисгармони́ровавшие
Genitivoдисгармони́ровавшегодисгармони́ровавшегодисгармони́ровавшейдисгармони́ровавших
Dativoдисгармони́ровавшемудисгармони́ровавшемудисгармони́ровавшейдисгармони́ровавшим
Acusativoдисгармони́ровавшего, дисгармони́ровавшийдисгармони́ровавшеедисгармони́ровавшуюдисгармони́ровавших, дисгармони́ровавшие
Instrumentalдисгармони́ровавшимдисгармони́ровавшимдисгармони́ровавшей, дисгармони́ровавшеюдисгармони́ровавшими
Preposicionalдисгармони́ровавшемдисгармони́ровавшемдисгармони́ровавшейдисгармони́ровавших

дисгармони́ровать дисгармонировать

verboimperfectivo

Significados

  1. desarmonizar

Conjugación

Presente
ядисгармони́рую
тыдисгармони́руешь
он / она / онодисгармони́рует
мыдисгармони́руем
выдисгармони́руете
онидисгармони́руют
Pasado
Masculinoдисгармони́ровал
Femeninoдисгармони́ровала
Neutroдисгармони́ровало
Pluralдисгармони́ровали
Imperativo
Singularдисгармони́руй
Pluralдисгармони́руйте

Participios

presentepasado
Activoдисгармони́рующийдисгармони́ровавший
Pasivo——
presentepasado
Gerundiosдисгармони́руядисгармонировавши