дисгармони́ровавший
adjetivo
Significados
- que había producido disonancia
Declinación
| Caso | Masculino | Neutro | Femenino | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | дисгармони́ровавший | дисгармони́ровавшее | дисгармони́ровавшая | дисгармони́ровавшие |
| Genitivo | дисгармони́ровавшего | дисгармони́ровавшего | дисгармони́ровавшей | дисгармони́ровавших |
| Dativo | дисгармони́ровавшему | дисгармони́ровавшему | дисгармони́ровавшей | дисгармони́ровавшим |
| Acusativo | дисгармони́ровавшего, дисгармони́ровавший | дисгармони́ровавшее | дисгармони́ровавшую | дисгармони́ровавших, дисгармони́ровавшие |
| Instrumental | дисгармони́ровавшим | дисгармони́ровавшим | дисгармони́ровавшей, дисгармони́ровавшею | дисгармони́ровавшими |
| Preposicional | дисгармони́ровавшем | дисгармони́ровавшем | дисгармони́ровавшей | дисгармони́ровавших |