двуру́шничающий двурушничающий

adjetivo

Significados

  1. que actúa con doblez

Declinación

CasoMasculinoNeutroFemeninoPlural
Nominativoдвуру́шничающийдвуру́шничающеедвуру́шничающаядвуру́шничающие
Genitivoдвуру́шничающегодвуру́шничающегодвуру́шничающейдвуру́шничающих
Dativoдвуру́шничающемудвуру́шничающемудвуру́шничающейдвуру́шничающим
Acusativoдвуру́шничающего, двуру́шничающийдвуру́шничающеедвуру́шничающуюдвуру́шничающих, двуру́шничающие
Instrumentalдвуру́шничающимдвуру́шничающимдвуру́шничающей, двуру́шничающеюдвуру́шничающими
Preposicionalдвуру́шничающемдвуру́шничающемдвуру́шничающейдвуру́шничающих

двуру́шничать двурушничать

verboimperfectivo

Significados

  1. jugar a dos bandas

Conjugación

Presente
ядвуру́шничаю
тыдвуру́шничаешь
он / она / онодвуру́шничает
мыдвуру́шничаем
выдвуру́шничаете
онидвуру́шничают
Pasado
Masculinoдвуру́шничал
Femeninoдвуру́шничала
Neutroдвуру́шничало
Pluralдвуру́шничали
Imperativo
Singularдвуру́шничай
Pluralдвуру́шничайте

Participios

presentepasado
Activoдвуру́шничающийдвуру́шничавший
Pasivo——
presentepasado
Gerundiosдвуру́шничаядвурушничав, двурушничавши