двуру́шничавший
adjetivo
Significados
- que había actuado con doblez
Declinación
| Caso | Masculino | Neutro | Femenino | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | двуру́шничавший | двуру́шничавшее | двуру́шничавшая | двуру́шничавшие |
| Genitivo | двуру́шничавшего | двуру́шничавшего | двуру́шничавшей | двуру́шничавших |
| Dativo | двуру́шничавшему | двуру́шничавшему | двуру́шничавшей | двуру́шничавшим |
| Acusativo | двуру́шничавшего, двуру́шничавший | двуру́шничавшее | двуру́шничавшую | двуру́шничавших, двуру́шничавшие |
| Instrumental | двуру́шничавшим | двуру́шничавшим | двуру́шничавшей, двуру́шничавшею | двуру́шничавшими |
| Preposicional | двуру́шничавшем | двуру́шничавшем | двуру́шничавшей | двуру́шничавших |