двуру́шничавший двурушничавший

adjetivo

Significados

  1. que había actuado con doblez

Declinación

CasoMasculinoNeutroFemeninoPlural
Nominativoдвуру́шничавшийдвуру́шничавшеедвуру́шничавшаядвуру́шничавшие
Genitivoдвуру́шничавшегодвуру́шничавшегодвуру́шничавшейдвуру́шничавших
Dativoдвуру́шничавшемудвуру́шничавшемудвуру́шничавшейдвуру́шничавшим
Acusativoдвуру́шничавшего, двуру́шничавшийдвуру́шничавшеедвуру́шничавшуюдвуру́шничавших, двуру́шничавшие
Instrumentalдвуру́шничавшимдвуру́шничавшимдвуру́шничавшей, двуру́шничавшеюдвуру́шничавшими
Preposicionalдвуру́шничавшемдвуру́шничавшемдвуру́шничавшейдвуру́шничавших

двуру́шничать двурушничать

verboimperfectivo

Significados

  1. jugar a dos bandas

Conjugación

Presente
ядвуру́шничаю
тыдвуру́шничаешь
он / она / онодвуру́шничает
мыдвуру́шничаем
выдвуру́шничаете
онидвуру́шничают
Pasado
Masculinoдвуру́шничал
Femeninoдвуру́шничала
Neutroдвуру́шничало
Pluralдвуру́шничали
Imperativo
Singularдвуру́шничай
Pluralдвуру́шничайте

Participios

presentepasado
Activoдвуру́шничающийдвуру́шничавший
Pasivo——
presentepasado
Gerundiosдвуру́шничаядвурушничав, двурушничавши