вы́нудить
verboperfectivo
Par de aspecto вынужда́тьcompeler; constreñir
Significados
- obligar
- forzar
- compeler
- coaccionar
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | вы́нужу |
| ты | вы́нудишь |
| он / она / оно | вы́нудит |
| мы | вы́нудим |
| вы | вы́нудите |
| они | вы́нудят |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | вы́нудил |
| Femenino | вы́нудила |
| Neutro | вы́нудило |
| Plural | вы́нудили |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | вы́нуди |
| Plural | вы́нудите |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | вы́нудивший |
| Pasivo | — | вы́нужденный |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | вы́нудив, вынудивши |