выбива́ть
verboimperfectivo
Par de aspecto вы́битьacuñar; arrancar
Significados
- sacar a golpes, expulsar, sacudir, estampar
Conjugación
| Presente | |
|---|---|
| я | выбива́ю |
| ты | выбива́ешь |
| он / она / оно | выбива́ет |
| мы | выбива́ем |
| вы | выбива́ете |
| они | выбива́ют |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | выбива́л |
| Femenino | выбива́ла |
| Neutro | выбива́ло |
| Plural | выбива́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | выбива́й |
| Plural | выбива́йте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | выбива́ющий | выбива́вший |
| Pasivo | выбива́емый | — |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | выбива́я | выбивав, выбивавши |