воркова́ть
verboimperfectivo
Par de aspecto поворкова́тьarrullar, zurear
Significados
- arrullar
- arrullar, hacerse arrumacos
Conjugación
| Presente | |
|---|---|
| я | ворку́ю |
| ты | ворку́ешь |
| он / она / оно | ворку́ет |
| мы | ворку́ем |
| вы | ворку́ете |
| они | ворку́ют |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | воркова́л |
| Femenino | воркова́ла |
| Neutro | воркова́ло |
| Plural | воркова́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | ворку́й |
| Plural | ворку́йте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | ворку́ющий | воркова́вший |
| Pasivo | — | — |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | ворку́я | ворковавши |