возмуща́ть
verboimperfectivo
Par de aspecto возмути́тьindignar, enfurecer
Significados
- indignar
Conjugación
| Presente | |
|---|---|
| я | возмуща́ю |
| ты | возмуща́ешь |
| он / она / оно | возмуща́ет |
| мы | возмуща́ем |
| вы | возмуща́ете |
| они | возмуща́ют |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | возмуща́л |
| Femenino | возмуща́ла |
| Neutro | возмуща́ло |
| Plural | возмуща́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | возмуща́й |
| Plural | возмуща́йте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | возмуща́ющий | возмуща́вший |
| Pasivo | возмуща́емый | — |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | возмуща́я | возмущав, возмущавши |