возжига́ть
verboimperfectivo
Par de aspecto возже́чьencender, prender, inflamar
Significados
- encender, prender fuego
Conjugación
| Presente | |
|---|---|
| я | возжига́ю |
| ты | возжига́ешь |
| он / она / оно | возжига́ет |
| мы | возжига́ем |
| вы | возжига́ете |
| они | возжига́ют |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | возжига́л |
| Femenino | возжига́ла |
| Neutro | возжига́ло |
| Plural | возжига́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | возжига́й |
| Plural | возжига́йте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | возжигающий | возжигавший |
| Pasivo | возжигаемый | — |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | возжигая | возжигав, возжигавши |