бря́кавший брякавший

adjetivo

Significados

  1. que tintineaba, que repiqueteaba

Declinación

CasoMasculinoNeutroFemeninoPlural
Nominativoбря́кавшийбря́кавшеебря́кавшаября́кавшие
Genitivoбря́кавшегобря́кавшегобря́кавшейбря́кавших
Dativoбря́кавшемубря́кавшемубря́кавшейбря́кавшим
Acusativoбря́кавшего, бря́кавшийбря́кавшеебря́кавшуюбря́кавших, бря́кавшие
Instrumentalбря́кавшимбря́кавшимбря́кавшей, бря́кавшеюбря́кавшими
Preposicionalбря́кавшембря́кавшембря́кавшейбря́кавших

бря́кать брякать

verboimperfectivo

Significados

  1. dejar caer con estrépito, soltar indiscretamente

Conjugación

Presente
ября́каю
тыбря́каешь
он / она / онобря́кает
мыбря́каем
выбря́каете
онибря́кают
Pasado
Masculinoбря́кал
Femeninoбря́кала
Neutroбря́кало
Pluralбря́кали
Imperativo
Singularбря́кай
Pluralбря́кайте

Participios

presentepasado
Activoбря́кающийбря́кавший
Pasivoбрякаемыйбряканный
presentepasado
Gerundiosбря́каябрякав, брякавши