бодну́вший боднувший

adjetivo

Significados

  1. que dio un cabezazo, que embistió

Declinación

CasoMasculinoNeutroFemeninoPlural
Nominativoбодну́вшийбодну́вшеебодну́вшаябодну́вшие
Genitivoбодну́вшегободну́вшегободну́вшейбодну́вших
Dativoбодну́вшемубодну́вшемубодну́вшейбодну́вшим
Acusativoбодну́вшего, бодну́вшийбодну́вшеебодну́вшуюбодну́вших, бодну́вшие
Instrumentalбодну́вшимбодну́вшимбодну́вшей, бодну́вшеюбодну́вшими
Preposicionalбодну́вшембодну́вшембодну́вшейбодну́вших

бодну́ть боднуть

verboperfectivo

Significados

  1. cornear

Conjugación

Futuro
ябодну́
тыбоднёшь
он / она / онободнёт
мыбоднём
выбоднёте
онибодну́т
Pasado
Masculinoбодну́л
Femeninoбодну́ла
Neutroбодну́ло
Pluralбодну́ли
Imperativo
Singularбодни́
Pluralбодни́те

Participios

presentepasado
Activo—бодну́вший
Pasivo——
presentepasado
Gerundios—бодну́в, боднувши