баламу́тящий баламутящий

adjetivo

Significados

  1. perturbador, alborotador

Declinación

CasoMasculinoNeutroFemeninoPlural
Nominativoбаламу́тящийбаламу́тящеебаламу́тящаябаламу́тящие
Genitivoбаламу́тящегобаламу́тящегобаламу́тящейбаламу́тящих
Dativoбаламу́тящемубаламу́тящемубаламу́тящейбаламу́тящим
Acusativoбаламу́тящего, баламу́тящийбаламу́тящеебаламу́тящуюбаламу́тящих, баламу́тящие
Instrumentalбаламу́тящимбаламу́тящимбаламу́тящей, баламу́тящеюбаламу́тящими
Preposicionalбаламу́тящембаламу́тящембаламу́тящейбаламу́тящих

баламу́тить баламутить

verboimperfectivo

Significados

  1. alborotar, perturbar

Conjugación

Presente
ябаламу́чу
тыбаламу́тишь
он / она / онобаламу́тит
мыбаламу́тим
выбаламу́тите
онибаламу́тят
Pasado
Masculinoбаламу́тил
Femeninoбаламу́тила
Neutroбаламу́тило
Pluralбаламу́тили
Imperativo
Singularбаламу́ть
Pluralбаламу́тьте

Participios

presentepasado
Activoбаламу́тящийбаламу́тивший
Pasivoбаламутимыйбаламученный
presentepasado
Gerundiosбаламу́тябаламутив, баламутивши