яри́ть
verbimperfective
Meanings
- to enrage, to infuriate, to madden
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | ярю́ |
| ты | яри́шь |
| он / она / оно | яри́т |
| мы | яри́м |
| вы | яри́те |
| они | яря́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | яри́л |
| Feminine | яри́ла |
| Neuter | яри́ло |
| Plural | яри́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | яри́ |
| Plural | яри́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | яря́щий | яри́вший |
| Passive | яри́мый | ярённый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | яря́ | ярив, яривши |
Examples
- Ты когда-нибудь восходи́л на го́ру Яри́?Have you ever climbed Mt. Yari?
- Вы когда-нибудь восходи́ли на го́ру Яри́?Have you ever climbed Mt. Yari?
- Он яри́т меня́ свои́ми постоя́нными опозда́ниями.He enrages me with his constant lateness.