ха́ркать харкать

verbimperfective

Meanings

  1. expectorate
  2. spit
  3. spit, expectorate

Conjugation

Present
яха́ркаю
тыха́ркаешь
он / она / оноха́ркает
мыха́ркаем
выха́ркаете
ониха́ркают
Past
Masculineха́ркал
Feminineха́ркала
Neuterха́ркало
Pluralха́ркали
Imperative
Singularха́ркай
Pluralха́ркайте

Participles

presentpast
Activeха́ркающийха́ркавший
Passive——
presentpast
Verbal adverbsха́ркаяхаркав, харкавши