ушиби́ться
verbperfective
Aspect partner ушиба́тьсяhurt oneself, bruise oneself
Meanings
- bruise
- to bruise/hurt oneself
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | ушибу́сь |
| ты | ушибёшься |
| он / она / оно | ушибётся |
| мы | ушибёмся |
| вы | ушибётесь |
| они | ушибу́тся |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | уши́бся |
| Feminine | уши́блась |
| Neuter | уши́блось |
| Plural | уши́блись |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | ушиби́сь |
| Plural | ушиби́тесь |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | ушибившийся |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | ушибившись |
Examples
- Де́душка упа́л с ле́стницы и сильно уши́бся.Grandpa fell down the stairs and was seriously injured.
- Том упа́л и уши́бся.Tom fell and hurt himself.
- Том сильно уши́бся.Tom is badly hurt.