устыди́ть
verbperfective
Aspect partner устыжа́тьto shame, to put to shame, to disgrace
Meanings
- shame, put to shame
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | устыжу́ |
| ты | устыди́шь |
| он / она / оно | устыди́т |
| мы | устыди́м |
| вы | устыди́те |
| они | устыдя́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | устыди́л |
| Feminine | устыди́ла |
| Neuter | устыди́ло |
| Plural | устыди́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | устыди́ |
| Plural | устыди́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | устыди́вший |
| Passive | — | устыжённый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | устыди́в, устыдивши |