уныва́вший
adjective
Meanings
- despondent, sad, gloomy, dejected
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | уныва́вший | уныва́вшее | уныва́вшая | уныва́вшие |
| Genitive | уныва́вшего | уныва́вшего | уныва́вшей | уныва́вших |
| Dative | уныва́вшему | уныва́вшему | уныва́вшей | уныва́вшим |
| Accusative | уныва́вшего, уныва́вший | уныва́вшее | уныва́вшую | уныва́вших, уныва́вшие |
| Instrumental | уныва́вшим | уныва́вшим | уныва́вшей, уныва́вшею | уныва́вшими |
| Prepositional | уныва́вшем | уныва́вшем | уныва́вшей | уныва́вших |
Examples
- Он сидел у окна, унывавший и молчаливый.He sat by the window, despondent and silent.