умолча́вший
adjective
Meanings
- having kept silent, having omitted, having failed to mention, tacit
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | умолча́вший | умолча́вшее | умолча́вшая | умолча́вшие |
| Genitive | умолча́вшего | умолча́вшего | умолча́вшей | умолча́вших |
| Dative | умолча́вшему | умолча́вшему | умолча́вшей | умолча́вшим |
| Accusative | умолча́вшего, умолча́вший | умолча́вшее | умолча́вшую | умолча́вших, умолча́вшие |
| Instrumental | умолча́вшим | умолча́вшим | умолча́вшей, умолча́вшею | умолча́вшими |
| Prepositional | умолча́вшем | умолча́вшем | умолча́вшей | умолча́вших |
Examples
- Умолчавший о важном факте свидетель был наказан.The witness who kept silent about an important fact was punished.