умеща́ть
verbimperfective
Aspect partner умести́тьfind room, make go in, put in
Meanings
- to place, to fit, to accommodate
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | умеща́ю |
| ты | умеща́ешь |
| он / она / оно | умеща́ет |
| мы | умеща́ем |
| вы | умеща́ете |
| они | умеща́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | умеща́л |
| Feminine | умеща́ла |
| Neuter | умеща́ло |
| Plural | умеща́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | умеща́й |
| Plural | умеща́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | умеща́ющий | умеща́вший |
| Passive | умещаемый | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | умеща́я | умещав, умещавши |
Examples
- Он смог уместить все свои вещи в один чемодан.He was able to fit all his belongings into one suitcase.