улома́вший
adjective
Meanings
- having broken, having bent
- having persuaded, having convinced
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | улома́вший | улома́вшее | улома́вшая | улома́вшие |
| Genitive | улома́вшего | улома́вшего | улома́вшей | улома́вших |
| Dative | улома́вшему | улома́вшему | улома́вшей | улома́вшим |
| Accusative | улома́вшего, улома́вший | улома́вшее | улома́вшую | улома́вших, улома́вшие |
| Instrumental | улома́вшим | улома́вшим | улома́вшей, улома́вшею | улома́вшими |
| Prepositional | улома́вшем | улома́вшем | улома́вшей | улома́вших |
Examples
- Уломавший ветку ребёнок убежал.The child who broke the branch ran away.
- Его уломавший довод оказался решающим.The argument that persuaded him turned out to be decisive.