удуши́ть
verbperfective
Aspect partner удуша́тьsuffocate, smother, stifle, asphyxiate
Meanings
- suffocate
- suffocate, smother, stifle, asphyxiate
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | удушу́ |
| ты | уду́шишь |
| он / она / оно | уду́шит |
| мы | уду́шим |
| вы | уду́шите |
| они | уду́шат |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | удуши́л |
| Feminine | удуши́ла |
| Neuter | удуши́ло |
| Plural | удуши́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | удуши́ |
| Plural | удуши́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | удуши́вший |
| Passive | — | уду́шенный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | удуши́в, удушивши |
Examples
- Том схвати́л Марию за го́рло и удуши́л её.Tom grabbed Mary by the throat and choked her.