удержа́ть
verbperfective
Aspect partner уде́рживатьhold; hold down
Meanings
- to holdkeep from falling
- to restrain a movementhold back
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | удержу́ |
| ты | уде́ржишь |
| он / она / оно | уде́ржит |
| мы | уде́ржим |
| вы | уде́ржите |
| они | уде́ржат |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | удержа́л |
| Feminine | удержа́ла |
| Neuter | удержа́ло |
| Plural | удержа́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | удержи́ |
| Plural | удержи́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | удержа́вший |
| Passive | — | уде́ржанный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | удержа́в, удержавши |
Examples
- О не могу́ удержа́ть от сме́ха от её шу́тки.I cannot help laughing at her joke.
- Никто не смо́жет удержа́ть меня от того́, чтобы пойти́ туда.No one can stop me from going there.
- Обычно они испо́льзуют я́корь, чтобы удержа́ть я́хту на ме́сте.They usually use an anchor to hold a yacht in place.
