угоди́ть
verbperfective
Aspect partner угожда́тьoblige; please
Meanings
- fall, get, bang, bump, hit
- to please
Usage notes
+dative
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | угожу́ |
| ты | угоди́шь |
| он / она / оно | угоди́т |
| мы | угоди́м |
| вы | угоди́те |
| они | угодя́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | угоди́л |
| Feminine | угоди́ла |
| Neuter | угоди́ло |
| Plural | угоди́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | угоди́ |
| Plural | угоди́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | угоди́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | угоди́в, угодивши |
Examples
- Я угоди́л в ужа́сное происше́ствие.I met with an awful accident.
- Э́та па́ртия всегда стара́ется угоди́ть сре́днему кла́ссу.That party is always pandering to the middle class.
- Он угоди́л в плоху́ю компа́нию.He fell among bad companions.
