уво́литься
verbperfective
Aspect partner увольня́тьсяquit, leave the service, retire
Meanings
- to quitreflexive
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | уво́люсь |
| ты | уво́лишься |
| он / она / оно | уво́лится |
| мы | уво́лимся |
| вы | уво́литесь |
| они | уво́лятся |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | уво́лился |
| Feminine | уво́лилась |
| Neuter | уво́лилось |
| Plural | уво́лились |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | уво́лься |
| Plural | уво́льтесь |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | уво́лившийся |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | уво́лившись, уво́лясь |
Examples
- Теперь, когда она уво́лилась, мы не мо́жем зави́сеть от неё.Now that she has quit her job, we can't depend on her.
- Почему вы уво́лились?Why did you quit?
- Я лу́чше уво́люсь, чем подчиню́сь ему.I would rather quit than work under him.