тупе́ть
verbimperfective
Aspect partner отупе́тьgrow dull, become torpid, sink into torpor
Meanings
- to become dull, to become blunt, to become stupid
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | тупе́ю |
| ты | тупе́ешь |
| он / она / оно | тупе́ет |
| мы | тупе́ем |
| вы | тупе́ете |
| они | тупе́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | тупе́л |
| Feminine | тупе́ла |
| Neuter | тупе́ло |
| Plural | тупе́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | тупе́й |
| Plural | тупе́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | тупе́ющий | тупе́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | тупе́я | тупе́в, тупе́вши |
Examples
- Его ум начал тупеть от безделья.His mind began to become dull from idleness.