соде́ять
verbperfective
Meanings
- to commit, to perpetrate, to performan act
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | соде́ю |
| ты | соде́ешь |
| он / она / оно | соде́ет |
| мы | соде́ем |
| вы | соде́ете |
| они | соде́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | соде́ял |
| Feminine | соде́яла |
| Neuter | соде́яло |
| Plural | соде́яли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | соде́й |
| Plural | соде́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | соде́явший |
| Passive | — | соде́янный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | соде́яв, содеявши |
Examples
- Он не мог содеять такого зла.He could not commit such evil.