скова́ть
verbperfective
Aspect partner ско́выватьto fetter/shackle/chain someone; to forge
Meanings
- to fetter/shackle/chain someone
- to forge
- to limit or bound
Usage notes
Страх сковал её волю. Fear paralyzed her will.
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | скую́ |
| ты | скуёшь |
| он / она / оно | скуёт |
| мы | скуём |
| вы | скуёте |
| они | скую́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | скова́л |
| Feminine | скова́ла |
| Neuter | скова́ло |
| Plural | скова́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | ску́й |
| Plural | ску́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | скова́вший |
| Passive | — | ско́ванный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | скова́в, сковавши |