сгоре́ть
verbperfective
Aspect partner горе́тьburn; to be lit
Meanings
- burn
- to burnto be consumed by fireintransitive
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | сгорю́ |
| ты | сгори́шь |
| он / она / оно | сгори́т |
| мы | сгори́м |
| вы | сгори́те |
| они | сгоря́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | сгоре́л |
| Feminine | сгоре́ла |
| Neuter | сгоре́ло |
| Plural | сгоре́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | сгори́ |
| Plural | сгори́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | сгоре́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | сгоре́в, сгоревши |
Examples
- Дом сгоре́л дотла.The house burned to the ground.
- Наша шко́ла сгоре́ла.Our school burned down.
- Наша шко́ла сгоре́ла дотла.Our school was reduced to ashes.
