святя́щий святящий

adjective

Meanings

  1. shining, glowing, luminous, radiant

Declension

CaseMasculineNeuterFemininePlural
Nominativeсвятя́щийсвятя́щеесвятя́щаясвятя́щие
Genitiveсвятя́щегосвятя́щегосвятя́щейсвятя́щих
Dativeсвятя́щемусвятя́щемусвятя́щейсвятя́щим
Accusativeсвятя́щего, святя́щийсвятя́щеесвятя́щуюсвятя́щих, святя́щие
Instrumentalсвятя́щимсвятя́щимсвятя́щей, святя́щеюсвятя́щими
Prepositionalсвятя́щемсвятя́щемсвятя́щейсвятя́щих

Examples

  • Светящий фонарь указывал путь.
    The shining lantern showed the way.

святи́ть святить

verbimperfective

Meanings

  1. consecrate, sanctify

Conjugation

Present
ясвячу́
тысвяти́шь
он / она / оносвяти́т
мысвяти́м
высвяти́те
онисвятя́т
Past
Masculineсвяти́л
Feminineсвяти́ла
Neuterсвяти́ло
Pluralсвяти́ли
Imperative
Singularсвяти́
Pluralсвяти́те

Participles

presentpast
Activeсвятя́щийсвяти́вший
Passiveсвяти́мыйсвячённый
presentpast
Verbal adverbsсвятя́святив, святивши