расчлени́ть
verbperfective
Meanings
- dismember, break up, open out, break down
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | расчленю́ |
| ты | расчлени́шь |
| он / она / оно | расчлени́т |
| мы | расчлени́м |
| вы | расчлени́те |
| они | расчленя́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | расчлени́л |
| Feminine | расчлени́ла |
| Neuter | расчлени́ло |
| Plural | расчлени́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | расчлени́ |
| Plural | расчлени́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | расчлени́вший |
| Passive | — | расчленённый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | расчлени́в, расчленивши, расчленя́ |
Examples
- Мы расчлени́ли лягу́шку, чтобы иссле́довать её вну́тренние органы.We dissected a frog to examine its internal organs.
- Он расчлени́л те́ло.He dismembered the body.