растворя́вший
adjective
Meanings
- dissolving, that was dissolving, which was dissolvingin the past
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | растворя́вший | растворя́вшее | растворя́вшая | растворя́вшие |
| Genitive | растворя́вшего | растворя́вшего | растворя́вшей | растворя́вших |
| Dative | растворя́вшему | растворя́вшему | растворя́вшей | растворя́вшим |
| Accusative | растворя́вшего, растворя́вший | растворя́вшее | растворя́вшую | растворя́вших, растворя́вшие |
| Instrumental | растворя́вшим | растворя́вшим | растворя́вшей, растворя́вшею | растворя́вшими |
| Prepositional | растворя́вшем | растворя́вшем | растворя́вшей | растворя́вших |
Examples
- Растворя́вший порошок в колбе лаборант забыл о времени.The lab assistant who was dissolving the powder in the flask forgot about the time.