рассу́живать
verbimperfective
Aspect partner рассуди́тьconsider; decide
Meanings
- to judge reason think and consider
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | рассу́живаю |
| ты | рассу́живаешь |
| он / она / оно | рассу́живает |
| мы | рассу́живаем |
| вы | рассу́живаете |
| они | рассу́живают |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | рассу́живал |
| Feminine | рассу́живал |
| Neuter | рассу́живало |
| Plural | рассу́живали |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | рассу́живай |
| Plural | рассу́живайте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | рассу́живающий | рассу́живавший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | рассу́живая | — |