расста́вивший
adjective
Meanings
- having arranged, having set out, having placed
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | расста́вивший | расста́вившее | расста́вившая | расста́вившие |
| Genitive | расста́вившего | расста́вившего | расста́вившей | расста́вивших |
| Dative | расста́вившему | расста́вившему | расста́вившей | расста́вившим |
| Accusative | расста́вившего, расста́вивший | расста́вившее | расста́вившую | расста́вивших, расста́вившие |
| Instrumental | расста́вившим | расста́вившим | расста́вившей, расста́вившею | расста́вившими |
| Prepositional | расста́вившем | расста́вившем | расста́вившей | расста́вивших |
Examples
- Он посмотрел на расставивший стулья по кругу.He looked at the one who had arranged the chairs in a circle.