расстава́ться
verbimperfective
Aspect partner расста́тьсяpart; to part/leave/seperate/break up
Meanings
- to part/leave/separate/break up
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | расстаю́сь |
| ты | расстаёшься |
| он / она / оно | расстаётся |
| мы | расстаёмся |
| вы | расстаётесь |
| они | расстаю́тся |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | расстава́лся |
| Feminine | расстава́лась |
| Neuter | расстава́лось |
| Plural | расстава́лись |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | расстава́йся |
| Plural | расстава́йтесь |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | расстаю́щийся | расстава́вшийся |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | расстава́ясь | расстава́вшись |
Examples
- Пора наста́ла расстава́ться.It's time to separate.
- Я не расстава́лась со свое́й су́мочкой, пока не верну́лась домой.I did not miss my purse until I returned home.
- Не нужно расстава́ться с ними.No need to leave them.
