расслы́шавший
adjective
Meanings
- having heard clearly, having made out
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | расслы́шавший | расслы́шавшее | расслы́шавшая | расслы́шавшие |
| Genitive | расслы́шавшего | расслы́шавшего | расслы́шавшей | расслы́шавших |
| Dative | расслы́шавшему | расслы́шавшему | расслы́шавшей | расслы́шавшим |
| Accusative | расслы́шавшего, расслы́шавший | расслы́шавшее | расслы́шавшую | расслы́шавших, расслы́шавшие |
| Instrumental | расслы́шавшим | расслы́шавшим | расслы́шавшей, расслы́шавшею | расслы́шавшими |
| Prepositional | расслы́шавшем | расслы́шавшем | расслы́шавшей | расслы́шавших |
Examples
- Он был единственным, расслышавшим приказ командира.He was the only one who had clearly heard the commander's order.