рассерди́ться
verbperfective
Aspect partner серди́тьсяbe angry; upset
Meanings
- become angry
- get angry
- get angry, get madat = на + [кого́-либо]
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | рассержу́сь |
| ты | рассе́рдишься |
| он / она / оно | рассе́рдится |
| мы | рассе́рдимся |
| вы | рассе́рдитесь |
| они | рассе́рдятся |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | рассерди́лся |
| Feminine | рассерди́лась |
| Neuter | рассерди́лось |
| Plural | рассерди́лись |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | рассерди́сь |
| Plural | рассерди́тесь |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | рассерди́вшийся |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | рассерди́вшись, рассердя́сь |
Examples
- Она вдруг рассерди́лась.She suddenly angry.
- Вообще-то, мужчи́на рассерди́лся.In fact, the man got angry.
- Если бы я сказа́л ему пра́вду, он бы рассерди́лся.If I were to tell him the truth, he would be angry.
