рассади́ть
verbperfective
Meanings
- to seat
- to transplant
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | рассажу́ |
| ты | расса́дишь |
| он / она / оно | расса́дит |
| мы | расса́дим |
| вы | расса́дите |
| они | расса́дят |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | рассади́л |
| Feminine | рассади́ла |
| Neuter | рассади́ло |
| Plural | рассади́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | рассади́ |
| Plural | рассади́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | рассади́вший |
| Passive | — | расса́женный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | рассади́в, рассадивши |