распу́таться
verbperfective
Aspect partner распу́тыватьсяrid oneself
Meanings
- to untangle, to disentangle, to unravel
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | распу́таюсь |
| ты | распу́таешься |
| он / она / оно | распу́тается |
| мы | распу́таемся |
| вы | распу́таетесь |
| они | распу́таются |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | распу́тался |
| Feminine | распу́талась |
| Neuter | распу́талось |
| Plural | распу́тались |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | распу́тайся |
| Plural | распу́тайтесь |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | распу́тавшийся |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | распу́тавшись |
Examples
- Нить наконец-то распуталась.The thread finally untangled.