распрями́ться
verbperfective
Aspect partner распрямля́тьсяstraighten oneself; straighten up
Meanings
- straighten up
- to straighten up, to stand up straight, to unbend
- unbend
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | распрямлю́сь |
| ты | распрями́шься |
| он / она / оно | распрями́тся |
| мы | распрями́мся |
| вы | распрями́тесь |
| они | распрямя́тся |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | распрями́лся |
| Feminine | распрями́лась |
| Neuter | распрями́лось |
| Plural | распрями́лись |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | распрями́сь |
| Plural | распрями́тесь |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | распрями́вшийся |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | распрями́вшись, распрямя́сь |
Examples
- Он распрямился и глубоко вздохнул.He straightened up and took a deep breath.