распира́ть
verbimperfective
Meanings
- burst open, cause to burst
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | распира́ю |
| ты | распира́ешь |
| он / она / оно | распира́ет |
| мы | распира́ем |
| вы | распира́ете |
| они | распира́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | распира́л |
| Feminine | распира́ла |
| Neuter | распира́ло |
| Plural | распира́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | распира́й |
| Plural | распира́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | распира́ющий | распира́вший |
| Passive | распира́емый | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | распира́я | распирав, распиравши |
Examples
- Меня распира́ет любопы́тство.I'm bursting with curiosity.