раскула́чивающий
adjective
Meanings
- dekulakizing, dispossessing
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | раскула́чивающий | раскула́чивающее | раскула́чивающая | раскула́чивающие |
| Genitive | раскула́чивающего | раскула́чивающего | раскула́чивающей | раскула́чивающих |
| Dative | раскула́чивающему | раскула́чивающему | раскула́чивающей | раскула́чивающим |
| Accusative | раскула́чивающего, раскула́чивающий | раскула́чивающее | раскула́чивающую | раскула́чивающих, раскула́чивающие |
| Instrumental | раскула́чивающим | раскула́чивающим | раскула́чивающей, раскула́чивающею | раскула́чивающими |
| Prepositional | раскула́чивающем | раскула́чивающем | раскула́чивающей | раскула́чивающих |
Examples
- Раскулачивающий отряд прибыл в деревню.The dekulakizing squad arrived in the village.