раска́явшийся
adjective
Meanings
- repentant, remorseful, penitent
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | раска́явшийся | раска́явшееся | раска́явшаяся | раска́явшиеся |
| Genitive | раска́явшегося | раска́явшегося | раска́явшейся | раска́явшихся |
| Dative | раска́явшемуся | раска́явшемуся | раска́явшейся | раска́явшимся |
| Accusative | раска́явшегося, раска́явшийся | раска́явшееся | раска́явшуюся | раска́явшихся, раска́явшиеся |
| Instrumental | раска́явшимся | раска́явшимся | раска́явшейся, раска́явшеюся | раска́явшимися |
| Prepositional | раска́явшемся | раска́явшемся | раска́явшейся | раска́явшихся |
Examples
- Он был раска́явшийся грешник.He was a repentant sinner.