разъяри́вший разъяривший

adjective

Meanings

  1. having enraged, that has infuriated

Declension

CaseMasculineNeuterFemininePlural
Nominativeразъяри́вшийразъяри́вшееразъяри́вшаяразъяри́вшие
Genitiveразъяри́вшегоразъяри́вшегоразъяри́вшейразъяри́вших
Dativeразъяри́вшемуразъяри́вшемуразъяри́вшейразъяри́вшим
Accusativeразъяри́вшего, разъяри́вшийразъяри́вшееразъяри́вшуюразъяри́вших, разъяри́вшие
Instrumentalразъяри́вшимразъяри́вшимразъяри́вшей, разъяри́вшеюразъяри́вшими
Prepositionalразъяри́вшемразъяри́вшемразъяри́вшейразъяри́вших

Examples

  • Его речь была тем огнём, разъярившим толпу.
    His speech was the fire that enraged the crowd.

разъяри́ть разъярить

verbperfective

Meanings

  1. infuriate, rouse to fury

Conjugation

Future
яразъярю́
тыразъяри́шь
он / она / оноразъяри́т
мыразъяри́м
выразъяри́те
ониразъяря́т
Past
Masculineразъяри́л
Feminineразъяри́ла
Neuterразъяри́ло
Pluralразъяри́ли
Imperative
Singularразъяри́
Pluralразъяри́те

Participles

presentpast
Active—разъяри́вший
Passive—разъярённый
presentpast
Verbal adverbs—разъяри́в, разъяривши, разъяря́