разлучённый
adjective
Meanings
- separated, parted
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | разлучённый | разлучённое | разлучённая | разлучённые |
| Genitive | разлучённого | разлучённого | разлучённой | разлучённых |
| Dative | разлучённому | разлучённому | разлучённой | разлучённым |
| Accusative | разлучённого, разлучённый | разлучённое | разлучённую | разлучённых, разлучённые |
| Instrumental | разлучённым | разлучённым | разлучённой, разлучённою | разлучёнными |
| Prepositional | разлучённом | разлучённом | разлучённой | разлучённых |
| Short form | разлучён | разлучено | разлучена | разлучены |
Examples
- Они были разлучёнными в течение многих лет.They were separated for many years.